[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 17 تا 18 ] إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّه لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولئِكَ يَتُوبُ اللَّه عَلَيْهِمْ وَكانَ اللَّه عَلِيماً حَكِيماً ( 17 ) وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الآنَ وَلا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذاباً أَلِيماً ( 18 ) معنى لغات : « التّوبة » پشيمانى از كار گذشته و آهنگ خوددارى از آن در آينده ، « اعتدنا » از اعتد بمعنى آماده كرد و لوازم چيزى را فراهم نمود . ترجمه : 17 ليكن خدا توبه ى آن كسان پذيرد كه بنادانى بد كنند و به زودى توبه كنند كه او دانا است و درستكار ، 18 و آنها كه تا دم مرگ بدكارند و چون يكى شان را مرگ رسد گويد : اكنون ز كرده پشيمانم و نيز آنها كه كافرند و مىميرند براى اين گونه كسان آزارى دردناك آماده كرده‌ايم . سخن مفسّرين : « إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّه » 17 ابو الفتوح : بعضى گفتند : يعنى توبه ى نزد خدا . بعضى گفتند : توبه از طرف خدا ، و ظاهر معنى اين است كه توبه مانند حقّى است كه خداوند بر عهده گرفته است آن را بپذيرد از كسى كه با اين خصوصيّات باشد . « يَعْمَلُونَ السُّوءَ » 17 تفسير الميزان نويسنده ى معاصر آقاى طباطبائىّ : يعنى خواه كافر باشد يا غير كافر ، هر دو كار بد مىكنند چه بوسيله ى دل كه كار آن كفر است و بىدينى و يا بوسيله ى ديگر پاره هاى بدن كه كارهاى زشت و ناپسند باشد ، بعلاوه كه كافر مرتكب كار بد هم مىشود ، پس مقصود كليّه ى كارهاى بد مردم كافر و غير - كافر است تا آن اندازه كه بدكارى بدرجه ى مبارزه و سرسختى در كفر و فسق نرسد و در پى نشر و اشاعه ى فسق و كفر و جلوگيرى از خير و صلاح نباشد . تفسير عبده : « سوء » يعنى آن كار بد كه خود شخص را ناراحت كند ، اگر با عقل و خرد در آن انديشه كند و بىغرض و نظر سوء در كار خود قضاوت نمايد و يا مردم را